NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Terrace House birlikte yaşayan altı yabancıyla ilgili bir program
ve biz de onları gözlemliyoruz.
Hazırladığımız tek şey güzel bir ev ve otomobiller.
-Hiç yazılı metin yok. -Evet.
Geçen hafta Peppe ve Haruka'yı birlikte Pokémon oynarken gördük.
Aralarındaki bağ iyi.
Sonra Haruka, Peppe'yi kahve içmeye davet etti.
Geçen gün bahsettiğin kafeye gitmek istiyorum.
Sonra o akşam Emika eve gelince
Peppe ona plaja gitmeyi teklif etti.
-Bir ara beraber gidelim. -Tekrar gitmek isterim.
-Artık bir aşk üçgenimiz var. -Evet!
Haruka'nın sevdiği çekişmeler.
Sonra Ruka ve Emika'nın ilk buluşmasını izledik.
Çok sıkılmış gibiydiler!
Miura Yarımadası'nda deniz ürünleri yediler.
-Aşırı uzak bir yer! -Ama leziz görünüyordu.
Ben de onu diyorum.
Randevudan hatırladığımız tek şey yemekler.
-Doğru. -Pek konuşmadılar.
Sadece nereleri gezeceklerinden bahsedip
Ruka'nın işinden konuştular.
Ayrıca Shohei'nin de Emika'ya ilgisi olabileceğini gördük.
Emika, onun gönlünü bira teklifiyle çaldı.
Ama öyle bir teklife kim kanmaz ki?
-Shohei de ondan hoşlanıyor gibi. -Evet.
-Bence ağzı kulaklarında. -Onu daha önce hiç
soba restoranında olduğu gibi görmemiştim.
-Kıpır kıpırdı! -Yeni bir yönü.
Ve bölüm, Haruka ile Shohei'nin çatıdaki sohbetiyle bitti.
Yakında bir değişiklik olmazsa Peppe ve Emika'yı
-kendi durağan ortamımıza çekeceğiz. -Öyle.
Anlıyorum.
Ben de tembellik ettim.
-Bu, motivasyonunu yükseltebilir. -Belki.
Bence sadece gerçekten ilgilendiği bir kızla tanışmaya ihtiyacı var.
-Kesinlikle. -Özeti bu.
Onu kim suçlayabilir ki?
-Haklısın. -Motivasyon için ilgi duymak lazım.
Bu kötü bir şey değil. Bence tepkisi çok dürüsttü.
-Çok gerçekti. -Ve çok açık.
Kendisi kimseyi beğenmezken beni aşk hakkındaki tembel filozofisine
maruz bıraktığı için özür dilemeli.
Tek bir meslekte kalmak istemediği gibi
tuhaf bir argüman kullandı ama esasında tek istediği
hiçbirini beğenmediği için tüm kızları kendinden uzaklaştırmakmış.
18. HAFTA
KIZLARDAN ÖNCE KANKALAR
-Günaydın... -Tanrım!
-Ne? Geldiğimi görmedin mi? -Vay be!
-Görmedim. -Gerçekten mi?
-Günaydın. -Günaydın.
Ne yapalım?
Gidelim haydi.
-Plaja mı? -Evet.
-Gerçekten mi? -Bütün hafta hava kötüydü.
-Biraz... -Doğru. Bugün de bulutlu.
Bütün hafta böyle olacakmış.
Yine de gidip dalgaların keyfini çıkarabiliriz.
-Gidelim mi? -Yağsa da bir şey olmaz.
-Doğru, zaten ıslak olacağız. -Değil mi?
Bugün makyajında bir şey var.
-Çok mu olmuş? Belki abartmışımdır. -Evet, epey fazla.
Yok, yani, güzel olmuşsun.
-Nasıl? -Bir şekilde
-her zamankinden farklısın. -Çok mu olmuş?
Yok, güzel.
-Haydi gidelim. -Evet.
Nereye gideceğiz? Shonan Plajı mı?
Shonan'a mı gidelim?
-Öğle yemeği yeriz. -Tamam.
Haydi. Üstünü değiştirecek misin?
-Gidip hazırlanayım. -Ben de.
Pek de hazırlanmak denemez.
-Sadece mayomu almam lazım. -Peki.
O kadar.
ZUSHI PLAJI, KANAGAWA
Plajdayız!
-Plaj! -Geldik!
Epey kalabalık. Kum da çok sıcak.
Tanrım, çok mutluyum.
Kavrulacağız.
Oturup bir bira içmek için sabırsızlanıyorum.
Evet. Ben ayrıca açım.
-Çok güzel değil mi? -Evet.
-Buranın adı neydi? -Zushi.
Çok güzelmiş.
-Hazır mısın? -Haydi.
Hazır, başla!
-Enfes görünüyor! -Haydi başlayalım.
-Şerefe. -Şerefe.
Şerefe.
-Çok güzel. -Enfes.
Terrace House'a geleli
-ne kadar oldu? -İki haftayı geçtik herhâlde.
-Zaman akıp gidiyor. -Evinde hissediyor musun?
Nihayet açılmaya başladığını düşünüyorum.
-Başta biraz gergindin, değil mi? -Evet.
Sohbet etmekte epey zorlanıyordum.
Şimdi daha kendin gibisin.
Gerçekten mi?
Epey utangacımdır.
Sen de mi? Ben de öyle.
Venedik'te yaşarken
bir gün otobüsteyim.
Güzel bir kız da tam karşımda oturuyor.
Böyle karşı karşıyayız.
Göz göze geldik.
Ben de biraz utandım ama o gün, bir şeyler bana şansımı denememi söyledi.
Seninle göz göze gelen herkes
sana vurulur, eminim.
-İtalya'da öyle değil. -Gerçekten mi?
-Pek de... -Japonya'da yap bunu. Herkes sana bayılır.
Japonya biraz daha farklı.
Neden bilmiyorum ama o saçını düzeltince
ben de aynısını yapıyordum.
Yok artık, film sahnesi gibi.
-Hollywood filmleri gibi. -Gözlüğünü düzeltse ben de düzeltiyordum.
On dakika kadar böyle gittik.
Otobüs ineceğim durağa gelirken
konuşup konuşmamakta kararsızdım.
Ve konuşamadım.
-Konuşamadın mı? -Hayır, bir daha da onu görmedim.
Böyle utangaçlıktan hamle yapamadığım çok olmuştur.
Hiçbir şey yapamadığım.
Sen de erkekler arasında epey popülersindir.
-Çünkü çok güzelsin. -Çünkü güzel miyim?
Popüler falan değilim. Güzel miyim?
Bence değilim.
-Keşke olsaydım. -İster miydin?
İsterim tabii.
Değiştirmen gereken hiçbir şey yok. Kendin ol...
Kendimi başkalarıyla karşılaştırırsam çok canım sıkılır, bunu yapmıyorum.
Karşılaştırmana gerek yok ki.
-Her şeye olumlu bakmanı çok seviyorum. -Sen öyle değil misin?
Öyle olmak istesem de sıklıkla kendimi olumsuz düşünürken buluyorum.
-Öyle mi? -Ama senin yanındayken
senin o pozitif enerjinin
-etrafa da yayıldığını fark ediyorum. -Gerçekten mi?
Ve bu çok hoşuma gidiyor.
-Bunu duymak güzel. -Doğru ama.
İnsanların benim yanımda mutlu olmasını isterim.
Terrace House'da
çıktığın biri oldu mu?
-Hayır bu ilk. -Gerçekten mi?
Evet.
Yaşasın, birinci ben oldum.
-O ne demek şimdi? -Bilmem.
-Plajlardan hoşlanmana sevindim. -Evet.
Eve dönmek istemiyorum.
-Değil mi? -Evet.
KAORI WATANABE, 29 RESSAM
SHOHEI MATSUZAKI, 25 OYUNCU
HARUKA OKUYAMA, 24 OYUNCU
RUKA NISHINOIRI, 20 YARI ZAMANLI PERAKENDE ÇALIŞANI
EMIKA MIZUKOSHI, 21 J.F. OBERLIN ÜNİVERSİTESİ SON SINIF
DURATO GIUSEPPE, 26 MANGA ÇİZERİ
AKŞAM 10.30
Plaja mı gittiniz bugün?
-Ne? -Plaja gittiniz, değil mi?
-Plaja gittik, değil mi? -Öyle duydum.
-Çok eğlenceliydi. -Ben çok eğlendim.
Hem hava da güneşliydi.
-Hava şahaneydi. -Şimdi yine bulutlandı.
Gündüz de bulutluydu ama güneş açtı.
-Ben geldim. -Hoş geldin!
Pembe giymişsin.
Neden grup randevusunda gibi oturdunuz?
Bu kilitli torbaya pirinç koymuştuk, değil mi?
-Ne yapacaksın? -Atacak mıyız bunu?
Telefonumu havuza sokacağım.
Telefon su geçirmez değil mi?
Suya dayanıklı. Ama torbadayken kullanabilirim.
Ne fotoğrafı çekeceksin ki?
Suyun altında selfie çekmek istiyorum.
Ben de yüzmek istiyorum.
-Haydi. Sessizce yüzeriz. -Ben de.
-Gidelim mi? -Fotoğraf çekelim.
-Haydi. -Tamam.
-Yüzmeye mi gidiyorsunuz? -Evet.
Saçımı yıkamasaydım keşke...
-Haydi. Ben de ayılırım. -Sessiz olmamız lazım.
-Konuşmak yok. -Ses çıkarmamanız lazım.
-Su falan sıçratamayız. -Vakit çok geç oldu.
-Bombalama atlayamazsın. -Biliyorum, sessizce gireceğim.
Çok sıcak.
-Hayır! -Donacağım.
Boş ver, ben giriyorum!
Neden? Beni batırmayı bırakır mısın?
Çektim.
Peppe, bir ara şu kafeye gidelim.
-Ne? -Şu kafeye.
-Şu kafe! -Evet.
Gerçi epey meşgulsün, değil mi?
Evet ama kahveye hep vaktim var.
-Gerçekten mi? -Evet.
-O zaman bana haber ver. -Tamam.
Bu hafta...
Bu hafta sonu boşum.
Pazar benim de işim yok.
-Pazar bana da olur. -Olur mu?
Gidelim o zaman.
GECE 12.00
-Çok sıcak. -Evet.
-Duş aldın mı? -Aldım.
-Peppe uyumuş mu? -Evet, uyuyor.
Bir yere mi gidiyorsun?
Evet.
Ne kadarlığına? Bir süre yoksun yani?
Bir süre, evet.
-Çekimin mi var? -Hayır.
Çekim için değil.
Yarın...
-...evden ayrılıyorum. -Ne?
Yalan söylüyorsun.
Shohei, şaka yapıyorsun, değil mi?
-Yarın gidiyorum. -Terrace House'tan ayrılıyor musun yani?
-Evet. -Bu bir yalan.
Evden ayrılıyorum.
Duygusal vedaları
-Nereden çıktı bu şimdi? -pek sevmem.
Tamam ama neden yarın?
Çünkü
-bir karar verirsem onu uygularım. -Ciddi misin sen?
Kendimi biraz fazla saldım.
-Nasıl yani? -Burada.
Bir dakika. Cidden gidiyor musun?
Burada fazla konfora alıştım.
Kendimi evimde gibi hissediyorum.
Ama
şu anda
hayatımda
istediğim enerji bu değil. Benim daha çok...
Nasıl desem?
Kendimi fazla saldım. Hiçbir şey için kendimi zorlamıyorum.
Güvende hissediyorum.
Uyandığımda gitmiş olursan ne yapacağım?
Sanırım bu kaçta kalktığıma bağlı.
O zaman erken kalkayım.
Senin için endişeleniyorum Ruka.
-Ama artık çocuk değilsin, değil mi? -Evet.
Pilav yapmayı biliyorsun, değil mi?
Yapabildiğim birkaç şey var artık.
Teşekkür ederim.
Burada çok eğlendim.
-Ben de aynı şekilde. -Evet.
Bu gerçek olamaz gibi geliyor.
HER ŞEY İÇİN TEŞEKKÜRLER HOŞÇA KALIN -SHOHEI
-Ne kadar ani bir veda! -Öylece gidiverdi.
Geçen gün söylediği
"Bu kadar tembel olmamalıyım." sözü "Değişmem gerek." demek değilmiş.
"Gidiyorum." demek istemiş.
Terrace House'un fazla rahat gelmesini anlayabiliyorum.
-Bundan kurtulması gerektiğini düşündü. -Gerçek açığa çıktı.
Havuzda da anıları oldu...
-Son anıları. -Sonra da kendi kendine
"Bu vedayı uzatmanın anlamı yok." dedi.
O böyle biri.
Kendi bildiği şekilde ayrılmak istemiş olmalı.
Dramatik bir çıkış istedi.
O bir gezgin. Bir yerde uzun süre kalamaz ki.
Ruhu hovarda.
Peppe'nin randevudaki hâli beni daha çok etkiledi.
Ne etkileşim ama!
-Sadece o sahne bile çok şey anlattı. -Katılıyorum.
-Emika'nın en güzel günüydü. -Şüphesiz.
-"Eve gitmek istemiyorum." -Evet!
-Kelimeler ağzından dökülüverdi. -Çok dürüst bir açıklamaydı.
Gece son trene binmeden önce vedalaşan insanlarınkinden
daha farklı bir havası vardı o sözlerin.
Hem de çok.
Çok eğlenceli görünüyordu.
-Kusursuz bir yaz sahnesi. -Aynen öyle.
Haruka, böyle anlara burnunu sokmadan edemiyor.
Haklısın.
Ama bu defa, ilk o teklif etmişti.
-Doğru. -Kıl payı ama olsun.
Peppe hangisini seçecek?
Haruka ile Emika arasında efsanevi bir savaş.
-Gerçekten öyle. -Kim kazanacak acaba?
Şimdi bir de yeni bir katılımcı gelecek.
-Doğru. -İşler değişebilir.
Ama ya diğerleri Shohei'nin gidişini umursamazsa?
"Gitti mi? Öyle tuhaf bir saatte gidilir mi?
Eve yeni biri gelecek!"
-Biraz hızlı değil mi? -Unutuldu.
-Korkunç. -"Şimdi gelir."
SABAH 6.30
HER ŞEY İÇİN TEŞEKKÜRLER HOŞÇA KALIN -SHOHEI
Selam.
-Günaydın. -Günaydın.
-Erkencisin. -Ruka?
-Evet, benim. -Erkencisin.
Gözlerin bile açılmıyor.
Niye bu kadar erken kalktın?
Nereye gidiyorsun?
İşe ama daha sonra.
Kaori.
Şuna bak.
Ne?
Gitti mi?
Ne zaman? Sen gördün mü?
Bana dün akşam söyledi.
-Gece yarısı. -Peki...
Birden
sabah gideceğini söylemeye başladı.
Her şey çok hızlı gelişti.
-Çok aceleci davranmış. -Şaşırmışsındır.
Ben de şaşırdım.
-Günaydın. -Günaydın Haruka.
Tahtayı okusana.
Shohei...
Gitmiş. Dün son günüymüş.
-Ne? -Evden ayrıldı, değil mi?
-Shohei gitti mi? -Konuşmak isterdim ama gitmem gerekiyor.
Akşam görüşürüz.
-Güle güle. -Ben kaçtım.
Ben de ona veda etmek için erken kalktım.
Ama gitmişti.
ISOGO, KANAGAWA
TAKIGASHIRA SPOR SALONU
YOKOHAMA B-CORSAIRS 2012-2013 ŞAMPİYONU
YOKOHAMA B-CORSAIRS'A
Geçen gün, Terrace House'a
çıkabileceğimi söylemiştim ya.
O sıra kabul edilip edilmeyeceğimi bilmiyordum.
Bir dakika, edildin mi?
-Bugün taşınıyorum. -Bugün mü?
Bugün mü başlıyor?
Bugün mü?
Yarından itibaren oradan gidip geleceğim.
-Artık orada mı yaşayacaksın? -Evet.
Sporcu olduğumuz için çok boş vaktimiz oluyor.
Spor kariyerimin yanında hayat tecrübesi de istiyorum.
-Bunu istiyorum. -Boş vaktimiz olduğu doğru.
Bunu en iyi şekilde değerlendirmem gerekiyor.
Yoksa boşa geçmiş olur.
Bunu yaparsam, kalan enerjimi tamamen basketbola ayırabilirim bence.
Doğru.
Çalıştığım kadar eğlenmek de hakkım.
Tokyo Olimpiyatları'na sadece bir yıl kaldı.
Elimizden geleni yapmamız lazım.
AKŞAM 9.30
Hoş geldin Peppe.
Müzik dinliyor.
Peppe?
-Pardon, duymadım... -Hoş geldin.
-Nasılsın? -Fena değil ama biraz üzgünüm.
-Neden? -Shohei yüzünden.
Ne oldu ki?
-Ne? Shohei gitti ya. -Ne?
Ne?
Terrace House'tan ayrıldı.
-Tahtaya baksana. -Yok artık...
Veda etmek isterdim.
-Neden... -Bunu istememiş.
-Üzücü bir veda istememiş. -Anladım ama...
-Şoke oldum. -Şoke oldun, değil mi?
-Hem de nasıl. -Ben de çok şaşırdım.
Shohei'ye.
-Şerefe. -Shohei'ye.
-Sen bakmak ister misin? -Shohei mi?
-Açacak mısın? -Zil çaldığına göre...
Açayım mı?
Buraya mı basacağım?
Kalbim yerinden çıkacaktı.
-Ben de heyecanlandım. -Kim o?
Merhaba, ben yeni ev arkadaşınızım.
Gelmiş. Gel lütfen.
-Çok acayip. -Gerildim.
-Hâlâ şoktayım. -Ben ilk kez...
-İlk kez birini karşılıyorum. -Evet.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
-Memnun oldum.
-Selam. -Gel lütfen.
Affedersiniz.
-Güzel çanta. -Tüm eşyan bu kadar mı?
Bu kadar.
-Çok az. -Sonra bir şeyler daha getireceğim.
-Memnun oldum. -Memnun oldum.
-Ben Ryo Tawatari. -Ben Giuseppe.
-Giuseppe. Lakabım Peppe. -Giuseppe mi?
-Peppe. Tamam. -Peppe desen yeter.
-Ben Haruka Okuyama. -Memnun oldum.
-Ben Ruka Nishinoiri. -Memnun oldum. Merhaba.
İki arkadaşımız da yukarıda.
-Ben onları çağırayım. -Tamam.
-Nerelisin? -Adın neydi?
-Ryo. Adım Ryo. -Ryo. Anladım.
Ryo diyebilirsiniz.
-İtalyanım. -Peki.
-İngilizce biliyor musun? -Evet.
-Ben de biliyorum. -Öyle mi? Ne güzel.
-İngilizce mi biliyorsun? -Evet.
-Ben de öğrenmeye çalışıyorum. -Geliştirmek istiyor.
Bugünden itibaren tek kelime Japonca konuşmayacağım.
O kadarı muhtemelen bana fazla gelir.
Ne iş yapıyorsun?
-Basketbolcuyum. -Şahane.
-Profesyonel mi? -Evet.
-Selam. -Merhaba! İyi akşamlar.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar. Tanıştığımıza sevindim.
-Basketbolcuymuş. -Gerçekten mi?
Evet. Basketbol oynuyorum.
-Böyle smaç basıyor. -Harika.
RYO TAWATARI, 26 PROFESYONEL BASKETBOLCU
-Yokohama B-Corsairs'de oynuyorum. -O takımı biliyorum!
-Maçlarınıza gelmiştim. -Öyle mi?
Arkadaşım sizi tutuyor. Ağabeyi sizin takımda.
-Alexis Minatoya mı? -Evet. Arkadaş mısınız?
-O daha büyük ama tanıyorum. -Harika.
-Evet, Yokohama takımında o. -Çok iyi.
-Evet. -Harika.
-J1, J2, J3 gibi... -Futboldaki gibi mi?
Basketbolun da B1, B2, B3 gibi seviyeleri var.
-Benim oynadığım takım B1. -Öyleyse...
-Çok etkileyici. -Futbolda J1'e mi denk geliyor?
-Evet. As takım da Yokohama. -Gerçekten mi?
-Hangi pozisyondasın? -Oyun kurucuyum.
-Tahmin etmiştim. -Çünkü kısayım.
Anladım. En sevdiğin oyun kurucu kim?
Kısa mısın? Boyun kaç ki?
Yaklaşık 1,75.
-Bu kısa mı? Cidden mi? -Evet.
-Kaçmış? -1,75.
-Maçlar çok eğlenceli.
-Umarım izlemeye gelirsiniz. -Ben çok isterim.
Ben iki basketbol maçı izlemiştim.
Yuta Tabuse'yi tanıyor musun?
Utsunomiya Brex'ten, değil mi?
Evet. Ona bayılıyorum.
İki kez maçına gittim.
-Şimdi NBA'de, değil mi? -Evet, çok etkileyici.
Bence de.
-Ben de onu izlemiştim. -Tabuse'yi mi?
Sen de kariyerinin bu yönde ilerlemesini mi istiyorsun?
-26 yaşını geçtim, zor. -Belli olmaz.
Yurt dışında çalışmayı çok isterim.
Mezun olunca bir süre Amerika'da okumuştum.
Liseden mezun olduktan sonra beş yıl kadar.
İngilizce bildiğim için yurt dışında çalışmayı çok isterim.
-Hayalim bu. -Gerçekten mi? Çok güzel.
Ama önce Japonya'yı basketbolda temsil etmek istiyorum.
Şimdilik en büyük hedefim bu. Onu başarınca da
yurt dışında şansımı denemek istiyorum.
Yapabilirsin, sana güveniyorum.
İşte burası.
-Vay canına. -Erkeklerin odası.
-Çok güzelmiş. -Öyle mi?
-Epey alanımız var. -Genişmiş.
Senin alanın burası, geceleri de burada uyuyacaksın.
Bundan korkuyordum. Gerçekten mi?
Sanırım şurası benim.
-Doğru. -Peki.
Sabahları ne tür egzersizler yapıyorsun?
Genelde basketbol antrenmanından sonra çalışırım.
-Genelde akşamları. -Anladım.
Yani sabahları kalkıyor,
kahvaltını yapıp Yokohama'ya gidiyorsun?
-Aynen öyle. Evet. -Önce takımla antrenman yani?
Sonra Yokohama'daki salonda spor, sonra da ev.
Peki.
İlk sporcumuz.
-Doğru. -Benim tanıdığım ilk sporcu.
Amerika'da dört yıl kaldığına göre epey açık sözlüdür.
-Üniversite için mi kalmış? -Evet.
Her şeyi olduğu gibi söyleyen biri bence.
-Katılıyorum. -Bence bizimle hemen
kaynaşacak.
-Oyun odasını görmek mi istiyorsun? -Lütfen.
-Haydi oyun odasına beyler. -Oyun odası nerede?
-Her yerim ağrıyor.
İngilizcen iyiymiş.
Bu taraftan mı?
-Bu taraftan. -İngilizcesini demeyi unuttum.
Peki. Teşekkürler.
-Ruka, merdivenlere dikkat. -Yakında o da İngilizce şakıyacak.
Lütfen dikkatli yürü.
Peppe de tercümanlık yapıyor.
Burası oyun odası.
-Burası mı? -Oyun odası.
-Bununla oynayabilirsin. -Anladım.
Bununla oynayabilirsin.
-Bununla da mı? -Evet.
-Tamam, nasıl... -Bu da Switch.
Tamam, bu Switch.
-Bu PlayStation 4. -PlayStation 4, tamam.
-Burada çok güzel kadınlar var. -Evet.
Hoşlandığınız biri var mı?
-Benim yok. -Gerçekten mi?
Sen Peppe?
Geleli daha iki hafta olduğu için henüz yok.
Ama herkesle giderek yakınlaştığımı hissediyorum.
-Yani yakında olabilir. -Ne?
Duydun mu? Kim olduğunu söyle.
Hayır, daha emin değilim.
-Bir süre sonra... -Birine âşık olabilir misin?
Belki. Öyle de diyebiliriz.
Hepimiz arkadaşız, değil mi?
Kızlar da kendi aralarında öyle.
Ya boş bir günümde film izlemek ister
ve birini davet edersem, o da sizin hoşlandığınız kişi olursa?
Güzel soru.
Buna tam olarak çizgiyi aşmak denemez ama...
-Rahatsız olur muydunuz? -Güzel soru.
"Bros before hoes." sözünü bilir misin?
"Bros before hoes." Evet.
-Bro... -"Bros before hoes."
-"Bro", kardeş anlamında kullanılır. -Arkadaşların için.
-"Before", "önce" demek. -Evet, ilk sırada.
"Hoes" ise argo bir sözcük ama "kadınlar" anlamına geliyor.
-"Hoes"? -Bu çok da
güzel bir deyiş sayılmaz
ama genel olarak, kadınlarla aramızda ne olursa olsun
erkekler arasındaki bağın
öncelikli geleceği anlamındadır.
-Anladım. -İngilizcede sık kullanılır.
Doğru. Arkadaşsak
kadınlarla ilgili olayların, aramızdaki dostluğun önüne geçmesine
-izin vermememiz gerekir. -Güzel.
-Güzel fikir. -Yani...
"Güzel fikir" mi? Evet.
Ruka, sen Emika'dan hoşlanıyorsun, değil mi?
-Evet. -Şimdi...
-Bir dakika ne? -Farazi demek istedin, değil mi?
-Farazi mi? -Onu kastetmedin mi?
Örnek veriyorsun zannettim.
Tamam, benim hatam.
Düşünmeden "evet" dedim.
Bugün evden para almadan çıkmışım.
Ponta Kartımda olanları harcarım diye düşündüm.
-Ama onda da sadece 500 puan varmış... -Herkes hâlâ ayakta.
-Şanssızlık, bir şey alamadım. -Uyumadık.
-Çok umutluydum... -Böldüğüm için affedin.
Biriniz benimle markete gelir misiniz?
-Tabii! Ben gelirim. -Beraber de gidebiliriz.
-Herkesi mi alacaksın? -Topluca keşif gezisi.
-Bilmem. Fikir işte. -Sonrakine gelirim.
-Diş fırçası bile almadım da. -Anlaşıldı.
Ne yiyeceğiz? Ramen alayım mı?
Tamam. Sen Haruka?
-Buzlu kahve. -Buzlu kahve, tamamdır.
Sen peynir istersin, değil mi Peppe?
-Prosciutto ve peynir mutlu etmez mi? -Evet!
-Teşekkürler. -Biz kaçtık.
-Herhangi bir hobin var mı? -Ne klişe bir soru!
-Tabii. -Hobim var mı?
Şu günlerde işim hobim sanırım. Senin?
Sanırım ben de aynıyım.
-Yani basketbol mu? -Çok seviyorum.
-Güzelmiş. -Ama onun dışında
boş günlerinde ne yaparsın?
Yemek yemeyi sever misin?
Dışarıda yiyip içmeyi severim. Hem de çok.
-Anladım. -Bir şeyler içmeyi severim.
Ben hiç içmem.
Film izlemeyi de çok severim.
-Sinemaya gider misin? -Giderim, evet.
Ortalama bir sezonda haftada bir günüm boş olur.
Peki.
Hafta sonu rutinim
-yogayla başlar. -Yoga mı yapıyorsun?
Yoga yapar, öğle yemeği yerim. Sonra da sinemaya giderim.
-Tam bir kız gibi. -Evet.
-Harika. -Ryo!
-Sesine bayıldım. -Çok güzel bir sesi var.
-Mırıldar gibi. -Ağzını açar açmaz vuruldun.
-Harika bir sesi var. -Yüzünden bile önce
ağzını gördük.
-Çok çekici. -Hem de nasıl.
-Ayrıca şimdiden eve alıştı. -Değil mi?
Erkekler arası dostluk konuşmasını da sevdim.
Ama görmezden gelemeyeceğimiz bir bomba çıktı ortaya.
"Ruka, Emika'dan hoşlanıyorsun, değil mi?"
-Bu tuzak soruydu. -Kesinlikle bilerek yaptı.
Ben Peppe'nin Emika'dan hoşlandığına eminim.
Çok haklısın. Haruka ile ilgilenmiyor.
Güzel. Olayların seyrine bayıldım.
-Bu iş giderek güzelleşiyor. -Yeni çocuk çok girişken.
Her şey Kaori'nin tavrına bağlı.
Ortam çok hoştu. Mükemmel bir yaz gecesi.
-Tren rayları boyunca yürümek. -Markete gitmek.
Markete yürümek gibi sıradan bir eylem en güzeli.
-Evet, kıskandım. -Çok tatlı.
-Ben de yazımı böyle bitirmek isterdim. -Ben de.
-Tam bir yaz sonu havası. -Evet.
-Çok güzel. -Kelimelere dökmek zor.
Bir randevu buluşması mı yapsak?
Kulağa harika geliyor. Bunu senin yapman lazım.
Sen de katılmalısın. Üzerinde baskı olmaz.
-Destek için gidersin. -Yapalım haydi.
Böyle bir şeye gitmek senin için biraz sorun olabilirdi.
Evet, mevcut durumuma bakılırsa.
Bu biraz sinir bozucuydu.
-Nedenini merak ediyorum. -Evet.
Benim bile sinirim bozuldu.
Bir an kendimden nefret ettim.
-Söylediklerimi duydum ve nefret ettim. -Çok tehlikeli.
-Çok riskli. -Bu sahne çok hoşuma gitti.
-Ben girişken olmasına sevindim. -Ben de.
Sayesinde herkes daha konuşkan sanki.
-Ortam daha güzel. -Bence de öyle.
Ruka da bu ortamda bulunduğu için şanslı.
-Ev çok eğitici bir yer oldu. -Çok şanslı.
Onca çalışma meyvesini veriyor.
Buralara kadar geldi.
Şimdi meyveleri topluyor. "Bu, Switch. Bu, PlayStation 4." dedi.
-Çok iyi gidiyor. -Dil bilgisine girmeyeceğim
ama önemli olan, kendini konuşmaya zorlaması.
-Önemli olan niyettir. -Hevesli olduğunu gösterdi.
Cahiller dili daha kolay öğrenirmiş.
-Kafada epey yer olunca tabii. -Ben nedense mutluyum.
Umarım bizden beklenen tek yorum budur. "Mutluyum."
Hep "Şimdi mutluyum." ile bitirmiyor muyuz?
Önceliğimiz Ruka'nın büyümesiymiş gibi oldu.
Ryo çok güzel bir yenilik oldu.
-Kesinlikle. -Güzel bir adam.
GECE 12.30
Biz geldik.
-Hava çok sıcak. -Hoş geldiniz.
-Haruka yattı mı?
-İyi akşamlar. -Emin değilim.
-Hoş geldiniz. -Uyuyor olabilir. Bir bakayım.
İlk randevunuz nasıldı?
Yaptığım en güzel market yürüyüşüydü.
-Harika. -Böyle bir şey kaç kez olur ki?
Doğru.
Ben banyoya gireceğim.
-Tamam. -Peki.
Çok şampuanımız var.
-Kullanabilir miyim? -Tabii ki.
-Teşekkürler. -Görüşürüz.
Beyzbol maçına gideceğini söylemiştin, değil mi?
O da seninle gelebileceğini söyledi.
-Gitmek istiyorum. -Yani Ryo da gelmek istiyor, diyorum.
-Beyzbol maçına. -Gerçekten mi?
-BayStars'ı tutuyormuş. -Olamaz.
-O yüzden gelebileceğini söyledi. -Ciddi misin?
Gelecek mi yani? Ne?
-Yarın değil öbür gün. -Evet.
Senin gideceğini söyledim.
-Ryo yattı mı? -Hayır, banyoda.
-Daha sonra sorarsın. -Evet.
Ne kadar güzel bir banyo. Bayıldım.
-Öyle mi? -Çok güzelmiş.
Bir şey soracağım. O havlular nedir?
-Ne? -Her yerde bir sürü havlu var.
-Banyoyu temizleyelim. -Haklısın.
Biraz. Değil mi?
-Sizce de öyle değil mi? -Temizleyelim.
Ben yarın hallederim.
-Ben hallederim. -Eve gelince temizlerim.
-Önemli değil, ben yapabilirim. -Emin misin?
En çok evde olan benim.
Ryo İngilizcene yardım ediyor, sen de bunu yapabilirsin.
O yüzden sen yapma Ryo.
Beyzbol maçından konuştuğumuzu anlattım da.
-Öyle mi? -Birlikte maça gitmek ister misin?
-Tokyo Dome'da? -Olur.
-Cuma işin var mı? -Yok, gidebiliriz. Kaçta?
Akşam 6.00'da.
-Mükemmel zamanlama. -Gitmek ister misin?
-Tabii. -Ne?
-Gelebilir miyim? -Öyleyse...
-Bir sorun var mı? -Ne?
Sorun var mı Ruka?
-Sınırı aşıyor muyum? -Ne?
-"Bros before hoes." değil mi? -Evet.
-Gelmek ister misin? -Evet.
Tamam, gidelim o zaman.
-Sorun olmaz değil mi? -Olmaz tabii.
Süper, şimdiden haftam güzelleşti.
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu